| 02-Oeuvres de Saint Francois de Sales-Tome II-Defense de l'estendart de la Sainte Croix.html |
| A002001239 |
Neque moveat Catholicos quod subjungit Calvinus eodem libello in contumeliam Salvatoris, judaļsant et se mocquant de Jesus crucifié: Denique, si congesta essent in acervum omnia quę reperiri possent ligna Crucis, integrum navis onus efficerent, cum tamen Evangelium testificetur ab uno homine ferri potuisse. |
| 11-Oeuvres de Saint Francois de Sales-Tome XI-Vol.1-Lettres.html |
| A011001077 |
Dicamne, mi Frater, quanta animi voluptate tuas litteras et clarissimi viri Antonii Possevini nudius tertius exceperim? Et cum alterius seorsim recordatio sola animum omnem delectare posset et soleret, quid quęso non recordatio solum, sed utriusque erga me tantum benevolentię pignus effecerit? Epistola per se scribentis [122] quędam effigies manualis est; at in selecto illo libello de Poėsi et Pictura, tam genuina est Possevini effigies, ut non in messem alienam miserit manum qui tam eleganter et graphice seipsum representant et pinxerit; ac nihilo fere minus se libello mihi pręsentem exhibeat quam ipsissima pręsentia tibi. |
||
| A011003437 |
De libello meo, quem tibi aliisque multis exemplo tuo tantoperč probari video, quid rursus dicam, aut novas habeam gratias? Vetus jam istud beneficium tuum est, quod ego sic accipio ut quasi nihil dłm pręstiterim, majus quidpiam ą te expectari, et ą me plura pręstari debere intelligam; quę si voto et animo meo respondebunt, possis tu faciliłs et lubentiłs tua agnoscere quąm hęc leviora quę tu tanta contentione mea esse defendis, ne quid de tuis laudibus detrahatur. |
| 18-Oeuvres de Saint Francois de Sales-Tome XVIII-Vol.8-Lettres.html |
| A018002717 |
Quod sane mihi gratissimum fuit, qui nimirum eam semper, ut Dei misericordię ac gratię magis consentaneam, veriorem ac amabiliorem existimavi, quod etiam tantisper in libello de Amore Dei indicavi.. |
| 23-Oeuvres de Saint Francois de Sales-Tome XXIII-Vol.2-Opuscules.html |
| A023001362 |
Nam et ipsi Romano [217] Pontifici diu blanditus est et, cum adversus Regem Angliae injuriose scripsisset, misit ad eum postea epistolam, in qua blanditiis et lenociniis conatur animum Regis demulcere, scribens in himc modum: «Conscius mihi sum gravissime offensam esset Tuam Majestatem libello meo, quem stultus et praeceps edidi.» Et paulo post: «Vehementer,» inquit, «nunc pudefactus, metuo oculos coram Majestate Tua levare, qui passus sum levitate ista me moveri in talem tantumque Regem, praesertim cum sim fex et vermis, quem solo contemptu oportuit victum aut neglectum esse.» Deinde veniam petit, ad Regis pedes prostratus, et promittit se palinodiam cantaturum, si Rex velit. |